blog.png

Beraber Duj…


Sevgili hastalarım merhaba,
Sizlerle konuşmak istediğim 19 konu başlığının 4 ana maddesinin 2 tanesinden daha önemli olan biri hakkında bir şeyler söylemek istiyorum…
Farz edin ki bir konferans, bir panel veya işte bişi için bir şehre geldiniz ve otele halk arasında check-in tabir ettiğimiz işlemi yaptınız… (yani otele giriş edimi) 
“Ya yol yorgunusun ama hadi be Sig***, bi duşa gir de rahatla” diyerek kendinize telkinde bulundunuz…
Yani bu illa ben olmak zorunda değil…Orhan olur, Veli olur, Carl olur, Jung olur…
Duş bataryasını açtığınız bille, yukarıda asılı olan duş ahizesinden aşağıya soğuk suların boca olmasıyla, zamanında duyduğunuz ama hiç kullanmak zorunda kalmadığınız sövgüleri taktınız namlunuza…
Bu ne zalımlıktır…ne hayınlıktır…aymazlıktır…cibinliktir…
Bir insan kendinden sonra gelecekleri düşünerek duştan çıkarken bataryayı yine musluktan akacak şekilde bırakmaz mı?…
Evet sevgili hastalarım…
Bırakmayanlar var aranızda…
Evet hepiniz ruh hastasısınız…
Kiminiz manyak ama sevimli, kiminiz sevimsiz ama aklı başındasınız…
İkinci kısım beni ilgilendirmez, ben parama bakarım, seansımı yapar, ücretimi alır, kanyağımı yudumlarım…
Ama o zalımlar bana DM ile, yani bir Depeche Mode şarkısı rumuzu ile ulaşsınlar…
Unutmayın…bayram kampanyası, ilk seans bedava…(sonrakilerde geçiririm)
Ve siz sıradan ruh hastaları….
Hepinize yetecek kadar valium var…
Sıraya girin yeter…
Haydin selametle enjoy the silence…
Herr Freud…Her zaman Freud…
***Çocukken herkesin bir takma ismi vardı; benimki de Sig’di. Bu ismi o zamanlar aşık olduğum Constanz, yakalamaç oynarken beni yakaladığında
-“Sig’i tuttum, Sig’i tutuuum…” diyerek gayriihtiyari olarak bulmuştu.
Aşkıma yanıt vermeyen Constanz daha sonra evlendi 3 çocuk yaptı, kocası bunu ortada bıraktı, kötü yola düştü…
Ben sana demiştim kızım.
Sig’i tuttun mu bırakmayacaktın…

Facebook Twitter

“HELLOWEEN” üzerine…

Merhaba sevgili okurlarım. Uzun zamandır yazmıyorum; biliyorum özlediniz. Bildiğiniz gibi dün fevkalade öneme haiz “Helloween” bayramını eda ettik. Herkesin başkası olmak (ki kimsenin kendisi olup böyle çok daha güzel olmak için çaba harcamadığını bir kez daha üzülerek gördüm) için azami çaba harcadığı bu bayramın kutlamalarına ben de kendim, yani Herr Sigmund Freud olarak katıldım. Bir sürü deli manyak,ağız burun boyalı; aralarında asaletimle ışıldadığımı hissediyorum efendim. Ortamlarda dolaşırken ve sohbetlerimde (asla hasta-doktor ilişkisi içinde değil tabi) gençlerin bu bayramın gerçek anlamını bilmediklerini, tarihimizin bu önemli annanesine sadece basit bir eğlence, kopito bir gece olarak baktığını üzülerek gördüm. Aslı astarını araştırmadan dolaşıyordu ortalıkta gençler. Astarı bilirsiniz ama…şerrefsizler sizi….hadi Aslı araştırmadı, bari siz…

Neyse efenim. Size taaa şaman pagan etin butun dönemlerinden kalma bu bayramın nasıl ortaya çıktığını anlatacağım.
Şimdi efendim atalarımız şamanik dönemde biliyorsunuz çeşitli bitkilerin dumanı ile başka dünyalara yolculuk ettiğine inanılan şaman rahipleri kutsal biliyordu. Kafalar iyi, bunlar bayağı ateşler etrafında falan, doğanın mistik ruhlarına benzemek amacıyla yüzlerini boyayıp ayin yapıyorlardı. Gel zaman git zaman onlara bu kafayı yaşatan bitkilerin hasat mevsiminin başlangıcını her yıl ossbir Ekim’de kutlayarak, doğaya şükranlarını sunma geleneğini başlattılar. Hoşgeldin mahiyetinde bu bayrama “Hello Weed” adını koydular. Evet…Bunu yazmazlar…Bilgi bilenindir…
Peki efendim sonra ne oldu?..Bu kutlamalar sırasında bazı kendini bilmezler sapıtınca, ulan dediler bu bayram b.ka sardı…afedersiniz bilimsel dilden bazen uzaklaşıyorum zira dün morallerrm çok boğzuldu…e tamam kutlamayalım o zaman dendi…ama sonra baktılar acaip ekonomi dönüyor…balkabağıydı boyasıydı çıracısı catering falan bunlar dediler bu kokuşmuşluğu, rezilliği, metal yorgunluğunu atmak için ismini değiştirelim…
Akılda kolay kalması için de (bizim paralar yenilenirken yuuroya benzettiler ya kalpazanlar yabancılık çekmesin diye) bayramın adını “Helloween” olarak update ettiler…ama adetler kaldı..hala kendini bilmezlik, boyalı surat, madem batının iyi taraflarını alıyoruz çoluğa çocuğa şeker dağıtma adetini de alaydınız, ama yok…
illa surat boya
kızlar mini etek
seksi cadı Sementa…

ya bilmiyorum ya… bilmiyorum….valla ben bir doktor olarak utandım…
Artık bu bayramın gerçek tarihçesine vakıfsınız…
Ona göre kutlayın…
Çok da takılmayın ama…
Zira her şey fallik…

Facebook Twitter

Sen Gelme Kardeşim…

Her gün ayrı bir olay olan bu ülkede sanatçıların şarkılarını söylemeyip, sanatçılığıyla değil ünlülüğüyle olaylar içinde yer almasını istiyorsan…

Senin istediğin gibi davranmayıp, senin onaylamayacağın sözleri söylediğinde hemen sırt çevirip, en ufak bir olayda ilk kalem olarak sanattan ve kesinti yapıyorsan…

O sevdiğin sanatçının hassas bir anında yazdığı şarkıyı, kendi hassas olduğun bir zamanda dinlerken, o şarkıyı internetten ücret ödemeden, korsan indirdiğini hatırlamıyorsan…

Bunu yaparken de o sanatçının ne kadar kazandığından habersiz, “aman nasıl olsa çok para kazanıyorlar, benim param yok” diyorsan…

Sen evinde televizyon başında formanı çekmiş maç izlerken,” bizim halk renkli sever” diyen kanalların, oyuncuların suratına florasan tutulmuş gibi ışıklandırılmış dizilerinin başında çiğdem çitlerken, her gün merakla bekleyip izlediğin şarkılı türkülü yarışmaların bir gün yüceltilen bir gün aşağılanan genç ses sanatçıları bu ülkede para kazanır mı kazanmaz mı diye aklından geçirmiyorsan…

Bilmemkaçyüz kilometre ilerideki şehre gidilmiş, o sahneler kurulmuş, senin hayatın boyunca yapmayacağın bağış miktarı kadar para çalışanlara dağıtılmışken, konser iptal militanı olan sen, hepimizin üzüldüğü bir olay o gün gerçekleştiğinde tekrar her şeyin nasıl toplananıp, o ulaşım masraflarının karşılanıp herkesin nasıl geri geleceğini düşünmeden, klavye başında ağzına emzik tıkılmasını bekleyen şımarık çocuk gibi mızmızlanıyorsan…

Eti budu bir şey olmayan, kendi çapında iş yapan ama hayatını böyle geçindiren müzisyen arkadaşım, ertesi gün vereceği kirasının son kısmını o gece çalacağı mekandan/konserden tamamlayabilecekken, sen neden konser iptal edilmiyor diye bilgisayar başında tükürük saçıp sonra gece kankalarınla gittiğin meyhanede gündemdeki üzücü olaylara sadece iki buçuk dakika ayırdıktan sonra yine geçen akşam götürdüğün abladan bahsedebiliyorsan…

Sen her ay masa arkasında örgü örsen bile banka hesabına yatan maaşınla çocuğunun okul taksidini yatırabildiğinde, bırak krediyi bankaların kredi kartı bile vermediği çok sevdiğin pek çok sanatçı olduğunu düşünemiyorsan…

Işıkçının,sesçinin, sahneyi kuranın, yemekçinin parası, uçak biletleri ödenmişken senin iptal ettiğin konserle senin tahmin edemeyeceğin kadar büyük meblağlarda zarar eden sanatçın bunu bu ülkede yılda on kez yaşadığında onun için “ya koyar mı ona be” diyebiliyorsan…

Sanatçının duyarlılığını kirasını yatıramadığı, en yakın arkadaşını toprağa verdiği ,eşiyle dostuyla kavga ettiği, dünyasını yıkacak kadar kötü bir haber aldığı günde sahneye çıkabildiğinde değil, sadece “hassas” zamanlarda akşam evinde vur patlasın çal oynasın programlar izlerken yine de kendini “duyarlı ve hassas” sunan insanların hassasiyetlerini düşünüp “hassasça” konser iptal ettiğinde sınıyorsan…

Sanatın değeri bilinmeyen ve karşılığı hiçbir zaman ödenmeyen bu ülkede, sana yaşadığı her seyin, duygularının, birikiminin, düşüncesinin, kişiliğinin şekillendirdiği şarkılar çalan söyleyen sanatçına bir kasetçalar gibi davranıp ne zaman susup ne zaman çalacağına karar vermeye çalışıyorsan…

Ağladığında, güldüğünde, konserinde el çırptığında her şey iyiyken, samimi olarak ibadet eden vatandaştan gayrı, onbir ay her türlü rezaleti yapıp Ramazan’da adam olmuş gibi davrananlara benzer şekilde elaleme ne kadar hassas olduğunu “feys”lerde “tvitır”larda göstermek için sanatçının gönderilerinin altına yorum yazarken o sanatçıyı tanımazdan bilmezden, sanki yanlış tanımış olmaktan geliyorsan…

Sevdiğin sanatçıya, ne yapıp ne yapmaması gerektiğini söyleyecek kadar kendinden emin, evlendikten sonra değişmesini beklediğin eş muamelesi yapıyorsan…

İnsan olarak hepimizin çok üzüldüğü günlerin akşamında konser iptal etmeyen sanatçılara lanet okuyup, kendin eşin dostunla evinde hiçbir şey olmamış gibi neşeli/televizyonlu/şakalı/çay dökmeli eğlenceler yaşıyorsan…

O sanatçı belki de çok ihtiyacı olan o paraya kendi isteğiyle sırt çevirirken, sen ev gezmelerinde, kahkahalarda, sevişmelerde, canlı müziğin iptal edildiği bir barda, sevdiği televizyon programının başında, laf soktuğun başka sanatçılardan bulduğun artık zamanda, gözüne kestirdiğin sanal alem arkadaşlıklarında zaman geçiriyorsan…

Acı olayların yaşandığı günlerin sonraki haftası, on gün ertesi hatta bir ay sonrasındaki konserler iptal edilip zaten telif sistemi çalışmayan bir ülkede var olmaya çalışan sanatçının tek para kazanma kaynağı kurutulduğunda, “ya atmıştır sağa sola bir şeyler, aileden falan da vardır” diyebilecek kadar izansızsan…

Eyy oturduğu yerden sevdiği sanatçıya ev ödevi verir gibi konser iptali telkininde bulunan, müziği aslında sadece eğlencelik bir hayat fonu sanan ama bunun farkında olmayan dinleyici…

Sen gelme kardeşim…
Benim konserime gelme…
Çünkü ben senin duyarlılığında değilim…
Çünkü ben benim duyarlılığımdaki dinleyiciye müzik yapmak istiyorum…
Ve inan bizim hassas olmayan müziğimiz sana göre değil…

Öyle hassas görünüp, benden her taziye iptali istediğinde, etrafa verdiğin duyarlı pozun tezahürü olarak kendi işini gücünü iptal etmediğin sürece, senin gibi sanatçısını aç görmeyi sevenlere müzik yapmak istemiyorum ben…

Senin gözyaşını akıtan o şarkıları yazana kadar o sanatçının ne kadar gözyaşı döktüğünü anlayana kadar da gelme…

Sakın gelme…

Ama sen zaten bunları yapmıyorsundur biliyorum…

Çünkü sen duyarlısın değil mi?..

Facebook Twitter

“Azınlık” ne kötü bir kelime…”Hoşgörü” de…”Bizim parkta oynayabilirsiniz ama çift kale maçta bizi yenerseniz döveriz” der gibi…

Facebook Twitter

Kendime Notlar…Yazılacak kitaplar…2…


 
 
İstanbul’un en güzel kızlarının fotoğraflarını şehrin muhtelif yerlerinde çekerek sunacağın bir fotoğraf albümü…”Şehir hot’ları”…
 
Sultanın en sevdiği sazı icin kurup ilk başkent yaptığı şehrin romanı…”ADearNey”…
 
Trafiğin insan psikolojisi üzerine etkilerini incelediğin araştırmacıtrafikpolisçilik…”Bindiğin taksinin şoföründen utanmak”…
 
Aynı grupta müzik yaparken aşık olan bir çiftin romantik hikayesi….”Tondan Tene”…
 
Gerçek hikaye!…Askerde koşarak tuvalete yetişmeye çalışırken cebinden mentollü mendil çıkmasının ardından yaşadıklarını anlatan biyolojik aksiyon…”Rüzgarın nefesi”…
 
Tarımsal alanlarımıza yayılan direniş belgeseli senaryosu…”Gezi Bağları”…
 
Obsesif paranoyak hayranının kendisini takip ve tehdit etmesi üzerine arabasını oto sanayideki Celil Usta’ya götürüp, bir kaleye döndürten sanatçının gerilim dolu romanı…”Toma’lı Perihan”…
 
Gayrı sıhhi koşullarda yapılan tavuk besiciliğinin fast food sektörüne etkilerini sunar araştırma…”Çikin Börgır”…
 
Bıktırana kadar oynayacak bir dizi senaryosu…”Kurdeşen Yüzyıl”…
 
Seni “Ne zaman oralardan geçsem bir hüzün kaplıyor içimi…kaybedilen değerlerimiz aklıma geliyor…bi de hepsini bir araya koymuşlar…yazık yani…kimsenin kimseye yararı yok be kardeşim” diye düşüncelere gark eden eski bir İstanbul mahallesi incelemesi…18 yaş üstü için…ne olur ne olmaz…”Hadımköy”…
 
Hayatının en güzel günlerini yaşadığını bilmeden geçirdiğin zamanlara ait eşyaları topladığın bir box set…”Retrospektif”…
 
Ülkemizde haşerat yaşamayan tek ilimizin tarihi, coğrafyası felan…”Bitless”…
 
Festival organizatörünün “Osmanlı’ların istilasından korkup yapmıştık biz bunu, ama şimdi siz konsere geliyorsunuz” dediği ihtişamlı kalenin dibinde bu yıl arkalı önlü üçüncü kez Nils Petter Molvaer ile aynı sahneyi paylaştıktan sonra yan taraftaki akşam pazarında bizi dinledikleri için bir şişe şarap hediye eden esnafın yaşadığı Foça ile Mersin karışımı kılıklı bir tane bile taksisi olmayan sokaklarındaki cafelerde galiba bugüne kadarki en iyi dondurmayı tattığım Rocella’yı anlatır gezi kitabı…”Italian’s do it better”…(Madonna “Papa don’t preach” single’ı da hediye)
 
 
Bu arada kapanışı yaparken sizlere söylemek istediğim son birşey daha var…
 
 
 
 
Kendi soyadını söylerken Michelle Pfeiffer’ın iki dudağı arasından kaçıverecek ıslık olmak istiyorum…o topuzun tokası, küvetindeki sünger, garbının afakı, hatta burnundaki tatak bile olabilirim…
 
 
Saygılarımla…

Facebook Twitter
Yaklaşan konserler
  • 11/07/18 - 22:30 FOURinthePOCKET - Sail Loft - Gündoğan / Bodrum
  • 22/07/18 - 21:00 Alp Ersönmez “Yazısız” özel misafir : Erkan Oğur - Mavibahçe İzmir - İzmir
  • 27/07/18 - 21:00 Alp Ersönmez “Yazısız” özel misafir : Erik Truffaz - Bozcaada Caz Festivali - Bozcaada
  • 28/07/18 - 21:00 FOURinthePOCKET - Bozcaada Caz Festivali - Bozcaada
  • 02/08/18 - 22:30 FOURinthePOCKET - Sail Loft - Gündoğan / Bodrum
  • 18/08/18 - 22:30 FOURinthePOCKET - Sail Loft - Gündoğan / Bodrum
  • 03/09/18 - 22:30 FOURinthePOCKET - Xuma - Yalıkavak
Bülten
...
Blog Arşivi
  • 2018 (1)
  • 2017 (1)
  • 2015 (1)
  • 2013 (3)
  • 2012 (13)
  • 2011 (14)